سال‌ها پیش، در شهرکی تقریباً متروکه در پای یک کوه، آگوستینو به همراه همسرش نینا و پسرش جووانی زندگی می‌کند. کوه مانند دیواری برافراشته شده و مانع تابش خورشید به زمین‌های کشاورزی آن‌ها در پایین‌دست می‌شود؛ زمین‌هایی که اکنون به سنگ و خارزار تبدیل شده‌اند. آگوستینو با وجود اینکه همه چیز او را به رفتن ترغیب می‌کند، تصمیم می‌گیرد که سرنوشت خانواده‌اش در همین‌جا و در میان قله‌ها رقم بخورد. او نه تنها از روی لجاجت، بلکه به خاطر این باور قلبی دست به این کار می‌زند که ریشه‌های ما نمی‌توانند به ما خیانت کنند و با کمک نیروی اراده می‌توانیم خورشید را به هر سرنوشتی بتابانیم.

شوجی فیلم‌ساز جوان و سازش‌ناپذیری است که با جامعه ژاپن زاویه دارد. یک روز او متوجه می‌شود برادرش که یک نزول‌خور بوده و به تامین مالی فیلم‌هایش کمک می‌کرده، به دلیل عدم پرداخت بدهی‌هایش توسط باند یاکوزای خود اعدام شده است.

فیلم دور از زرق‌وبرق کازینوهای بزرگ، اما در جایی جریان دارد که طمع «شهر گناه» در حومه کویری آن نیز به همان اندازه نفوذ کرده است. اینجاست که یک خانواده خوشبخت از وجود ثروتی فراموش‌شده که ممکن است زیر خانه‌شان دفن شده باشد، باخبر می‌شوند. زندگی آن‌ها زیر و رو می‌شود. مطالعه‌ای پیچیده درباره اینکه انسان‌ها در مواجهه با وسوسه ثروتی که به آسانی به دست می‌آید، تا کجا حاضرند پیش بروند.

این فیلم جستجوی یک پسر ۱۱ ساله ناشنوا و لال را برای یافتن نوار کاستی به تصویر می‌کشد که مادرش مدت کوتاهی قبل از مرگش ضبط کرده بود.

سه داستان در شهر نیویورک که به نقطه اوج خود رسیده‌اند. داستان‌هایی درباره جدایی، باختن، ترک کردن و از دست دادن؛ چیزها یا افرادی که دوستشان دارید، با آن‌ها زندگی می‌کنید، به آن‌ها وابسته‌اید و گذشته شما را ساخته‌اند. داستان‌ها درباره این هستند که این کار چقدر دشوار، وحشتناک و ترسناک است؛ با این حال، شما مجبورید کاری را که باید، انجام دهید. سه دختر در نقطه عطف زندگی‌شان با هم روبرو می‌شوند. فیلم با کلماتی اندک و ضرب‌آهنگی عالی و هیجان‌انگیز (هرچند زمان کافی برای روایت می‌گذارد) بسیار عالی نوشته شده است. گاهی کلمات زیادی رد و بدل می‌شود، اما آنچه مهم است در لایه‌های زیرین نهفته است. بازی‌ها فوق‌العاده هستند. سبک و مکان‌های فیلم‌برداری (که همگی در محل واقعی ضبط شده‌اند) یادآور سبک خاص سینمای مستقل نیویورک در آثار جارموش، پو، سیدلمن، سیلور و دیگران است.

نوجوانی پس از مدتی دوری به خانه بازمی‌گردد و متوجه می‌شود که روستایشان در ایران به دلیل خشکسالی بسیار شدید خالی از سکنه شده است. او جستجوی خود را برای یافتن خانواده‌اش آغاز می‌کند و از میان چشم‌اندازهایی شگفت‌انگیز، بی‌روح و ویران عبور می‌کند. این فیلم که در درجه اول جستاری درباره تقابل انسان و طبیعت است، به دلایل فنی و فرهنگی بسیار حائز اهمیت است.

امیرو نوجوان یتیمی است که به تنهایی در یک کشتی نفت‌کش متروکه در شهر بندری آبادان زندگی می‌کند. او با واکس زدن کفش‌ها، فروختن آب و جمع‌آوری بطری‌های خالی روزگار می‌گذراند. اگرچه او گاهی با بزرگسالان و بچه‌های بزرگ‌تر رقیب درگیر می‌شود، اما آرامش خود را در رویای کشتی‌های باری و هواپیماهای در حال حرکت و همچنین در دویدن پیدا می‌کند.

فیلمی بدون دیالوگ که داستان پسری در جنوب ایران را دنبال می‌کند که کار روزانه‌اش بردن یک کاسه شیشه‌ای زیبا برای پر کردن از یخ و بازگرداندن آن به خانه است.

داستان فیلم «سازدهنی» که در سواحل جنوبی ایران می‌گذرد، با هدیه گرفتن یک سازدهنی از خارج از کشور توسط پسربچه‌ای آغاز می‌شود. دوستانش که شیفته و حسود شده‌اند، او را به رهبر گروه خود تبدیل می‌کنند و برای به دست آوردن امتیاز نگه داشتن سازدهنی یا حتی نواختن چند نت با هم رقابت می‌کنند، تا اینکه بازی‌ها و شوخی‌ها جنبه‌ای تاریک و شوم به خود می‌گیرند.

علی پس از درگیر شدن در یک نزاع با سه برادر، به طور تصادفی یکی از آن‌ها را می‌کشد و برای نجات جان خود متواری می‌شود.

این فیلم که بر اساس رمان معروف هم‌نام اثر صادق چوبک ساخته شده است، درباره مردی ستمدیده است که به دنبال انتقام می‌رود. الهام‌بخش امیر نادری کارگردان برای ساخت این فیلم، یکی از قهرمانان دوران کودکی‌اش یعنی زائر محمد افسانه‌ای بود؛ مردی که یک‌تنه علیه چهار کلاهبردار وارد جنگ شد و احساسات مردمی گسترده‌ای را علیه ظلم و ستم برانگیخت.